Κάποτε στὸν τοῖχο ἑνὸς τυπογραφείου ἦταν κρεμασμένο ἕνα μικρὸ καδράκι, στὸ ὁποῖο ἦταν γραμμένα τὰ ἑξῆς:
Ὅσο θὰ προχωρᾷς παιδί μου στὴν πνευματικὴ ζωὴ,
τόσο θὰ κατανοῇς τὴν ἀξία τῆς παρακάτω φράσεως:
Ἀνὴρ ἀσύμβουλος καθεαυτοῦ πολέμιος
(Σοφία Σολομῶντος)
Αὐτὸ σκεπτόμουν προηγουμένως βλέποντας τὴν συμπεριφορὰ ὁρισμένων προσώπων. Ἔπεσα μάλιστα καὶ πάνω στὰ ἑξῆς:
«Ἔλεγχε σοφόν, καὶ ἀγαπήσει σε.
δίδου σοφῷ ἀφορμήν, καὶ σοφώτερος ἔσται·
γνώριζε δικαίῳ, καὶ προσθήσει τοῦ δέχεσθαι.
ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου, καὶ βουλὴ ἁγίων σύνεσις,
τὸ δὲ γνῶναι νόμον διανοίας ἐστὶν ἀγαθῆς·»
Τὰ παραπάνω σημαίνουν, σὲ ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση στὰ νεοελληνικά:
«Σοφό να ελέγχεις και θα σε αγαπήσει.
Στο σοφό δώσε αφορμή και πιότερο σοφός θα γίνει.
Τον δίκαιο δίδαξε και πιότερα θα μάθει.
Η βάση της σοφίας είναι ο σεβασμός στον Κύριο,
βάση της νόησης είν’ η γνώση του Άγιου Θεού.»
Ἀντιθέτως ὅμως:
«Ὁ παιδεύων κακοὺς λήψεται ἑαυτῷ ἀτιμίαν·
ἐλέγχων δὲ τὸν ἀσεβῆ μωμήσεται ἑαυτόν.
μὴ ἔλεγχε κακούς, ἵνα μὴ μισήσωσί σε·»
Δηλαδή στὰ νεοελληνικά:
«Όποιος διορθώνει χλευαστή, τις προσβολές του θα δεχτεί
κι όποιος ελέγχει ασεβή δέχεται κατηγορίες.
Μην τον διορθώνεις το χλευαστή, γιατί θα σε μισήσει.»
(Παλαιὰ Διαθήκη, Παροιμιῶν κεφάλαιον Θ΄, στίχοι 9-10)
Π. Μ. Μ. Β.
Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2018
Κάθε ἐλπίδα εἰς σὲ ἔχω Πανάμωμε, διὸ εὔχομαι ὅπως εὕρωμεν ἅπαντες τὸ ἄπειρον ἔλεος τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ διὰ τῶν ἰδικῶν σου μεσιτειῶν καὶ ἰκεσιῶν ὅπως καὶ διὰ τῶν εὐχῶν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἱωάννου, τοῦ Ὁσίου Βαρσανουφίου τοῦ Μεγάλου, τοῦ Ἁγίου Ἀρχιεπισκόπου Ματθαίου τοῦ Μυροβλύτου, καὶ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης καὶ Τυρνάβου κ.κ. Φιλοθέου.
Related Posts