----------------------------------------
Ἀνάρτησις: Ἱστολόγιον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ
Τίτλος: ΚΟΛΑΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙ ΝΑ ΑΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ὑπότιτλος: -
Ἡμερομηνία: 02/10/2015
----------------------------------------
Ποῖαι εἰσὶν αἱ διηνεκεῖς ἱεραὶ διδαχαὶ τῆς Ἁγίας Ὁρθοδοξίας, καὶ τί ἀντιθέτως παραινεῖ ἡ σιγονταροοικουμενιστικὴ γεροντολατρεία τῶν ἡμερῶν μας εἰς τὸν σύγχρονον ἄνθρωπον; Τί λέγωσιν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τί ἀκριβῶς συνιστῶσιν ἐντὸς τῆς πλάνης τοῦ καθησυχασμοῦ οἱ καθησυχασταὶ Γέροντες;
Ἡ Ὀρθοδοξία ἐν ὁλίγοις συνιστᾷ τά ἑξῆς: Ὑπακούει ὁ Γέροντας, ὁ Πνευματικὸς, ὁ Ἐπίσκοπος, εἰς τὸν Χριστόν; Εἰς τὸ Ἅγιον Εὐαγγέλιον; Εἰς τοὺς ἱεροὺς Κανόνας; Ἐφ᾿ ὅσον ὑπακούει ὑπακούομεν κι ἐμεῖς ἀδιακρίτως εἰς ὄσα εἰπῇ εἰς ἡμᾶς.
Κάμνει ἀνυπακοὴν ὁ Γέροντας, ὁ Πνευματικὸς, ὁ Ἐπίσκοπος, εἰς τὸν Χριστόν; Δὲν ἀκολουθεῖ τὰ ἱερὰ δόγματα, τὰ γεγραμμένα, τὰ θεσπίσματα τῆς Ὀρθοδοξίας; Ἐγειρόμεθα. Ἀντιδρῶμεν. Κάμνομεν τὴν θεάρεστον καὶ πρέπουσαν ἀνυπακοὴν, ἐὰν θέλωμεν οὐχὶ μόνον ἡμεῖς νὰ μένωμεν ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστόν ἀλλὰ καὶ τὸν ἀνυπάκουον Γέροντα νὰ ὠφελήσωμεν προβληματίζοντες αὐτόν. Βλέπετε, ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία διδάσκει ἅπαντας κάτι ποὺ συνήθως ἀποκρύπτεται πάντοτε μὲ μεθοδικότητα:
ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΑΥΤΗΝ
ΥΠΑΡΧΟΥΣΙΝ ΑΝΥΠΑΚΟΥΟΙ ΚΟΣΜΙΚΟΙ
ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΥΟΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΚΛΗΡΙΚΟΙ
ΟΥΧΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΑΜΑΡΤΑΝΟΝΤΕΣ
Οὔτως, ἵνα δανεισθῶμεν μίαν φρᾶσιν ἀπὸ τὰ ἀναφερόμενα παρακάτω, ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, εἰδικὰ γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ὑπακοῆς ἢ μὴ, εἰς ἀνυπάκουον πρὸς τὸν Θεὸν Γέροντα, εἰς καινοτόμον, κακόδοξον, φανερὰ αἱρετικὸν, κ.τ.λπ., δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι συνοψίζεται εἰς τὸ ἑξῆς ῥητόν:
ΤΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΣΙΓΑΝ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΟΝΤΩΣ ΜΕΓΑΣ
Αὐτὸ εἶναι τρόπον τινα τὸ πρόσταγμα ὅλων τῶν Μεγάλων Πατέρων καὶ Οἰκουμενικῶν διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀνόθευτος διδαχὴ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ σήμερον ὅμως παρατηρουμένη γεροντολατρεία συνιστᾷ ὅπως ὁ θρησκευόμενος ἄνθρωπος ἀκολουθεῖ μίαν ἐντελῶς ἄλλην ἀτραπόν. Νουθετεῖ καὶ λέγει: Κάμνει ὁ Γέροντάς σου τὰ ἀντίθετα ἀκριβῶς ἀπ᾿ ὅσα ἔπρεπε; Παραβαίνει ἀσύστολα τοὺς Θεοπνεύστους Ἱεροὺς Κανόνας καὶ τὰ ἐκκλησιαστικὰ θέσμια; Μὴ θορυβῆσαι. Ὑπήκουσε, καὶ μὴ πᾷς «νὰ βγάλῃς ἐσὺ τὰ κάστανα ἀπὸ τὴν φωτιά». Ἄφηνε αὐτὰ τὰ πράγματα πάντοτε διὰ τινας ἄλλους, διὰ τὰ «κορόϊδα». Ἐσὺ μένε συνεχῶς ἀναπαυμένος, ἐντὸς τῆς πλάνης τῶν καθησυχαστῶν Γερόντων, πορευόμενος κατὰ πῶς οὖτοι ὑπέδειξάν σοι. Ὅ,τι κι ἂν βλέπῃς μὴ ἐπαναστατῇς, μὴ ἐνίστασαι, μὴ διαμαρτύρεσαι. Πίστευε ἀκραδάντως τὸ γνωστὸν σύνθημα: «Ἔχουν γνῶσιν οἱ φύλακες».
Βεβαίως οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ συμβουλεύουσιν ἡμᾶς ὅπως προσέχομεν καθ᾿ ὅτι: «... Τὸ πάλαι ὑπὲρ τῶν προβάτων ἀπέθνησκον οἱ Ποιμένες, νῦν δὲ μᾶλλον αὐτοὶ ἀναιροῦσι τὰ πρόβατα· τότε νηστείαις τὸ σῶμα ἐσωφρόνιζον, νῦν δὲ τρυφαῖς παρασκευάζουσι σκιρτᾷν. Τότε τὰ ἑαυτῶν τοῖς δεομένοις διένειμον, νῦν δὲ τὰ τῶν πενήτων σφετερίζονται. Τότε τὴν ἀρετὴν ἤσκουν, νῦν δὲ τοὺς τὴν ἀρετὴν ἀσκούντας ἐξοστρακίζουσι. Τότε οἱ φιλάρετοι πρὸς τὴν ἱερωσύνην ὑπήγοντο, νῦν δὲ οἱ φιλάργυροι. Τότε οἱ ἀκτημοσύνῃ ἐναμβρυνόμενοι, νῦν δὲ οἱ πλεονεξίᾳ ἑκουσίως χρηματιζόμενοι. Τότε οἱ πρὸ ὀφθαλμοῦ ἔχοντες τὸ θεῖον δικαστήριον νῦν δὲ οἱ μηδὲ εἰς ἔννοιαν τοῦτο λαμβάνοντες. Τότε οἱ τύπτεσθαι, νῦν δὲ οἱ τύπτειν ἕτοιμοι» (Ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου).
Ἂς ἴδωμεν λοιπὸν παρακάτω καὶ τί συμβουλεύῃ ἀπὸ τὸν ιγ΄αἰῶνα ὁ Ὅσιος Μελέτιος ὁ Ὁμολογητής, ὁ Γαλησιώτης (ιγ΄ αἰών), μέσα ἀπὸ ἕν ὑπέροχον κείμενόν του.
Καί γάρ τήν συγκατάθεσιν ἡ σιωπή σημαίνει
Εἰ δέ τις γνῶσιν ἐσχηκώς, καί τά τῆς ἀληθείας,
Καλῶς ἐξεπιστάμενος, τρόποις τισί καλύπτει,
Καί μή κηρύττῃ φανερῶς, καί παρρησίᾳ λέγῃ,
Μηδέ τῶν θείων καί σεπτῶν ἀντέχεται Κανόνων,
Τῶν νόμων τε προΐσταται τῶν παρά τῶν Πατέρων,
Οὐχ ἥττονα τήν κόλασιν δικαίως ὑποστῆναι.
Ὁ τήν ἀλήθειαν σιγῶν, κρύπτει Χριστόν ἐν τάφῳ,
Ὡς προειρήκει τις Πατήρ, καί πάλιν ἄλλος λέγει·
Τό τήν εὐσέβειαν σιγᾶν κίνδυνος ὄντως μέγας,
Καί κόλασις αἰώνιος, καί βόθρος ἀπωλείας.
Οὐ δίκαιον, οὐ θεμιτόν, οὐ πρέπον εὐσεβέσιν,
Ὅλως σιγᾶν ἔνθα Θεοῦ, τούς νόμους ἀθετοῦσιν,
Οἱ τήν ἀπάτην σπεύδοντες συστῆσαι καί τήν πλάνην.
Ὅπου δέ πέφυκε Θεός, φησί τις τῶν μεγάλων,
πρός Ὅν ὁ κίνδυνος ὁρᾷ, καί τά τῆς βλάβης βλέπει,
καί τά τῆς λύμης ἄντικρυς εἰς Τοῦτον ἀνατρέχει,
τίς εὐσεβής σιγήσειε; τίς ὅλως ἠρεμήσοι;
Καί γάρ τήν συγκατάθεσιν ἡ σιωπή σημαίνει.
Καὶ τοῦτο δείκνυσι σαφῶς ὁ Πρόδρομος Κυρίου,
Καί Μακκαβαῖοι σύν αὐτῷ, μικρᾶς νομοθεσίας,
προκινδυνεύοντες στερρῶς μέχρις αὐτοῦ θανάτου,
Μηδέ καί τό βραχύτατον τοῦ νόμου προδιδόντες.
Ἐπαινετός ὁ πόλεμος γνωρίζεται πολλάκις | ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΠΑΙΝΕΤΟΣ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ
καὶ μάχη κρείττων δείκνυται ψυχοβλαβοῦς εἰρήνης | ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ -ΑΠΟ ΤΗΝ- ΨΥΧΟΒΛΑΒΗ ΕΙΡΗΝΗ
Βέλτιον γὰρ ἀφίστασθαι τοῖς οὐ καλῶς φρονοῦσι | ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ Ν' ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΩΝΤΑΙ -ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ- ΑΠ' ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΦΡΟΝΟΥΝ ΚΑΛΑ
ἤ τούτοις ἐπακολουθεῖν κακῶς ὁμονοοῦντες | ΠΑΡΑ ΤΟ Ν' ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΠΙΣΩ ΑΥΤΩΝ ΜΟΝΙΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΚΟ -ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟ ΔΗΛΑΔΗ- ΤΡΟΠΟ
χωριζομένους τοῦ Θεοῦ καὶ τούτοις ἑνουμένους. | -ΑΦΟΥ ΕΤΣΙ- ΑΠΟΧΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΚΑΙ ΕΝΩΝΟΝΤΑΙ Μ' ΕΚΕΙΝΟΥΣ...
...Μὴ πείθεσθε μονάζουσι, μηδὲ τοῖς πρεσβυτέροις, | ΜΗ ΠΕΙΘΕΣΘΕ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΙΕΡΕΙΣ
ἐφ’ οἷς ἀνόμως λέγουσι, κακίστως εἰσηγούνται. | ΣΕ ΟΣΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΑΣ ΛΕΓΟΥΝ -ΚΑΙ ΣΑΣ- ΕΙΣΗΓΟΥΝΤΑΙ ΚΑΚΙΣΤΑ.
Καὶ τί φημὶ μονάζουσι, καὶ τί τοῖς πρεσβυτέροις; | ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΩ -ΕΔΩ ΜΟΝΟ- ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΙ -ΛΕΓΩ ΕΔΩ ΜΟΝΟ- ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ;
Μήδ’ ἐπισκόπους εἵκετε, τὰ μὴ λυσιτελοῦντα | ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΕΤΕ, Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΜΗ ΨΥΧΩΦΕΛΗ
πράττειν καὶ λέγειν καὶ φρονεῖν δολίως παραινοῦσιν | ΣΑΣ ΝΟΥΘΕΤΟΥΝ ΜΕ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΛΕΓΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΦΡΟΝΕΙΤΕ
οἵτινες περικείμενοι μόρφωσιν εὐσεβείας | ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΓΝΩΣΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ
πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῆς εἰσὶν ἀπηρνημένοι | ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΡΝΗΘΕΙ...
...Αἱρέσεως φανείσης εἰς τὴν γῆν ἐπικροτούσης | ...ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΡΟΤΕΙΤΑΙ -ΥΠΟ ΠΟΛΛΩΝ ΑΜΑΘΩΝ-
ὑπέκυψαν καὶ τοὺς λοιπούς ὠθοῦσιν ὑποκύπτειν, -ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟΙ- ΥΠΕΚΥΨΑΝ -ΕΤΣΙ- ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ -ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ- ΤΟΥΣ ΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΝΑ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΝ
οἷς οὐ προσῆκον πείθεσθε, κἂν καὶ ποιμένες εἶεν, | ΣΕ ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΕΠΟΝ ΝΑ ΠΕΙΘΕΣΘΕ -ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ-, ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΙ -ΑΥΤΟΙ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ- ΠΟΙΜΕΝΕΣ
ἀλλ’ οὐδὲν ἐνδέχεται καλεῖν τούτους ποιμένας ὅλως, | ΟΜΩΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΡΕΠΟΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΕΝΤΕΛΩΣ,
τοὺς λυμεῶνας καὶ φθορεῖς τῆς Χριστωνύμου ποίμνης | ΠΟΥ ΛΥΜΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΘΕΙΡΟΥΝ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΟΙΜΝΗ
καὶ μὴ τοὺς ὅρους σώζοντας τῆς ἀρχιερωσύνης. | ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ -ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΙΕΡΗ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ ΤΗΡΗΣΟΥΝ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΑΝ ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ- ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΡΩΣΥΝΗΣ.
Π. Μ. Μ. Β.
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015
Κάθε ἐλπίδα εἰς σὲ ἔχω Πανάμωμε, διὸ εὔχομαι ὅπως εὕρωμεν ἅπαντες τὸ ἄπειρον ἔλεος τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ διὰ τῶν ἰδικῶν σου μεσιτειῶν καὶ ἰκεσιῶν ὅπως καὶ διὰ τῶν εὐχῶν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἱωάννου, τοῦ Ὁσίου Βαρσανουφίου τοῦ Μεγάλου, τοῦ Ἁγίου Ἀρχιεπισκόπου Ματθαίου τοῦ Μυροβλύτου, καὶ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης καὶ Τυρνάβου κ.κ. Φιλοθέου.
Related Posts