---------------------------------------
Ἀνάρτησις: Ἱστολόγιον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ
Τίτλος: ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΗ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
Ὑπότιτλος: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ: ''Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΑΡΧΙΜ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ'', Καθηγούμενος καὶ πνευματικὸς τῆς Ἱερᾶς Λαύρας Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου (1958 - 2002, ἔτη ἡγουμενίας) ὁ ἐκ Κυθήρων, ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ 2010
---------------------------------------
ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΗ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ:
''Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΑΡΧΙΜ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ''
Καθηγούμενος καὶ πνευματικὸς τῆς Ἱερᾶς Λαύρας Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου (1958 - 2002, ἔτη ἡγουμενίας) ὁ ἐκ Κυθήρων
ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ 2010
1) ... Εὑρισκόμενοι ἐν Μετοχίοις ''Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῷ'' ὁ Γέροντάς μου Ἀρχιμ. Σεραφεὶμ, Χρύσανθος Μοναχὸς καὶ Δόκ. Μοναχὸς Θεόφιλος, μεθέορτα τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας, ἐν ἔτει 1994, ἐλάβαμεν τηλέφωνον ἐκ τοῦ πατρὸς Δημητρίου, τῆς Ἀρχιγραμματείας, μὲ ἐντολὴν ὁ Γέροντας νὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὸν Μακαριώτατον Διόδωρον, ὁ ὁποῖος ἤλεγξεν τὸν Γέροντα διότι ὁ Μοναχὸς Χρύσανθος δὲν ἤνοιξεν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἢ καλλίτερα εἰπεῖν δὲν ἐπέτρεψεν εἰς Ἀρμένιον (ψευδορασοφόρον) νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ νὰ μὲ στείλῃ εἰς τὴν Ἱερὰν Λαύραν. Ὁ Γέροντας προσεπάθησεν νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν Ἀλήθειαν, ὅμως ὁ Μακαριώτατος δὲν ἤθελεν δεύτερον λόγον.
Διευκρίνησις: Λόγῳ τῶν πνευματικῶν (σημ.ἡμ.: ὑποχρεώσεων) καὶ τοῦ πλήθους τῶν προσκυνητῶν διὰ τὰς ἑορτὰς τῆς Παναγίας καὶ ὁ μόνος Διακονητὴς, ὑπερεκουράσθην καὶ ἐπὶ 3 ἡμέρας ὡς ἀσθενὴς καὶ κλινήρης ἄκουγα τὴν ἀκολουθίαν ποὺ ἐδιάβαζεν ὁ Γέροντας Σεραφεὶμ (92 ἐτῶν). Ὁ δόκιμος Μοναχὸς Θεόφιλος (Σέρβος), δεχόταν τοὺς προσκυνητὰς καὶ τουρίστας, ὁμιλῶν σπασμένα Ἑλληνικά. Ὅταν προσῆλθεν ὁ Ἀρμένιος, εἴπα εἰς τὸν Θεόφιλον νὰ τοῦ δείξῃ τὴν ἀρχαίαν Μονὴν, καὶ νὰ μὴ τὸν βάλῃ εἰς τὰς ἐκκλησίας μὲ τὸν φόβον ὅτι πιθανὸν νὰ προσεπάθῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ Ἱερὸν ἢ νὰ προσευχηθῇ (κάτι ποὺ ἀπαγορεύετο εἰς τὴν Λαύραν καὶ ἐν Μετοχίοις). Ὁ Θεόφιλος ἔκανεν ὡς διετάχθη. Ὁ αἱρετικὸς Μονοφυσίτης Ἀρμένιος ἔφυγεν θυμωμένος, ἐπῆγεν εἰς τὴν ὀρθόδοξον ἐκκλησία (ἐνοριακὸν Ναὸν) τοῦ χωρίου τῶν Ποιμένων, ἐξεσήκωσεν τοὺς Ἄραβας οἱ ὁποῖοι ἐν συνεχείᾳ ἐτηλεφώνησαν εἰς τὸν Πατριαρχικὸν Ἐπίτροπον ἐν Βηθλεὲμ (Σεβ. Θεοφάνην), ὁ ὁποῖος ἀμέσως ἐτηλεφώνησεν τοῦ Γέροντος ζητῶν ἐξηγήσεις. Ὅταν ὅμως ἐπληροφορήθη τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἀσθενοῦσα ἐπὶ 3 ἡμέρας καὶ τὸ αἴτιον μὲ τὸν Ἀρμένιον, μᾶς ἐδικαιολόγησεν. Μᾶς ἀνέφερεν ὅμως ὅτι οἱ Ἀραβορθόδοξοι τοῦ χωρίου θὰ ἐτηλεφωνοῦσαν εἰς τὸν Πατριάρχην.
Σημειωτέον ὅτι οἱ Ἀραβορθόδοξοι δὲν ἐδέχοντο εὐκόλως τὰς παρατηρήσεις μας νὰ εἶναι ὀρθόδοξοι καὶ μακρυὰ τῶν αἱρέσεων, καθὼς μεταξύ τους αἰσθάνονται ἕνα (τὸ ἴδιον) μὲ ὅλους τοὺς λεγομένους χριστιανοὺς, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν Μουσουλμάνων καὶ τῶν Ἑβραίων. Παρέβλεψαν ὅλα τὰ καλὰ ποὺ τοὺς προσέφερεν ἡ Ἱ. Μ. Ἁγίου Σάββα.
Ἐδόθη εἰς αὐτοὺς ἡ χρυσὴ εὐκαιρία διὰ νὰ ἐκδιώξουν τὸν Μοναχὸν Χρύσανθον.
Μετεκόμισα μετὰ χαρᾶς εἰς τὴν Λαύραν, διὰ ἀνάῤῥωσιν καὶ συμμετοχὴν εἰς τὰς καθημερινὰς Ἱερὰς Ἀκολουθίας. Αὐτὸ ὅμως ἀνησύχησεν τὸν πατέρα Εὐδόκιμον (Σκευοφύλακα), διότι τώρα θὰ ἤλεγχα τὰ ἔργα τῆς καινοτομίας. Ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν Ἀρχιγραμματέα Σεβ. Τιμόθεον, ἔγραψεν καὶ προώθησεν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Μακαριώτατον ὅτι ἐὰν ὁ Μοναχὸς Χρύσανθος μείνῃ εἰς τὴν Ἱ. Λαύραν, θὰ φύγουν ὅλοι οἱ Πατέρες. Αὐτὸ τὸ ὡμολόγησεν ὁ Σεβ. Ἀλέξιος (εἰσηγητὴς τοῦ Μακαριωτάτου) πρὸς τὸν Τιβεριάδος Γρηγόριον.
Ὁ Μακαριώτατος ἐν Συνόδῳ ἀπεφάσισε νὰ σταλῶ εἰς τὴν Ἱ. Μ. Χοζεβᾶ...
σελ. 61-62
2) (σημ.ἡμ.: ἀπὸ προσωπικὴν ἐπιστολὴν τοῦ γέροντος πρὸς τοὺς Κυθηρίους συμπατριῶτας του) ... Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ, ὅλη ἡ εὐχὴ ἡμῶν ἐστιν, ἵνα πλεονάσῃ ὁ Θεὸς τὴν πίστιν τῶν Χριστιανῶν καὶ τὸν φόβον Αὐτοῦ, καὶ ἵνα ὑψώσῃ τὸ κέρας τῆς Ἐκκλησίας ἐν ὁμονοίᾳ καὶ ἀγάπῃ. Αὐτὸς ἐστιν ἡ Ἑλπὶς τῆς σωτηρίας ἡμῶν. Διδασκαλίας οὐ δεῖσθε, ἀλλ᾿ ὑπομνήσεως, μὴ ἐπικοινωνεῖν τοῖς θέλουσι διασαλεῦσαι τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας καὶ Παραδόσεις τῶν Ἁγίων Ἑπτὰ Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῶν λοιπῶν Ἁγίων Πατέρων. Εἴδατε ὅτι τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου παράγει, ἡ δὲ πίστις τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ μὴ φοβηθῆτε ἐπιβουλὴν ἀνθρώπων ἀγωνιζόμενοι ὑπὲρ τῆς τοῦ Χριστοῦ πίστεως. Ἔχετε Αὐτὸν βοηθόν. Μνήσθητε ὅτι γέγραπται, ''οἱ θέλοντες κατὰ Θεὸν ζῆν διωχθήσονται''. Καὶ πάλιν λέγει ''Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε'', ''ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις''. Γενναίως φέρετε καὶ πιστῶς, καὶ ἔχει ὁ Θεὸς δι᾿ ὑμῶν δοξασθῆναι. Ἡ ὑπομονὴ γὰρ εἰς δοκιμὴν φέρει τὸν ἄνθρωπον, η δὲ δοκιμὴν εἰς ἐλπίδα, ''ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει''...
σελ. 568-569
3) ... Μονοφυσίτης, Συριάνος, ἐξ Ἁγίας Βηθλεὲμ ὀνόματι Βίκτωρ Ἄσμαρη, εἶχεν κατ᾿ αὐτὸν νυμφευθεῖ ὀρθόδοξην ἐξ Ἁγίας Βηθλεὲμ ὀνόματι Χῆλταν. Ἔκαναν 3 τέκνα, 2 ἀγόρια, καὶ 1 κορίτσι.
Ἐπισκεπτόμενος τὴν Ἱερὰν Λαύραν Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου, καὶ προσπαθῶντας νὰ παρευρεθῇ εἰς τὸν Ἑσπερινὸν, εἰς τὸ Καθολικὸν τῆς Ἱ. Λαύρας, Ἱερὸν Ναὸν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, κατ᾿ ἐντολὴν τοῦ Γέροντος Σεραφεὶμ τὸν ἐβγάζαμεν ἔξω τοῦ Ἱ. Ναοῦ, μὲ τὸ αἴτιον ὅτι εἶναι Μονοφυσίτης αἱρετικός. Αὐτὸς ἰσχυρίζετο ὅτι εἶναι ὀρθόδοξος. Αὐτὸ ἐπανελήφθη πολλάκις. Μίαν ἐξ αὐτῶν τῶν περιπτώσεων, ἤρχισεν νὰ κλαίῃ ἔμπροσθεν τοῦ Γέροντος καὶ τῆς Ἁγιοσαββαΐτικης Ἀδελφότητος, λέγοντας: ''Θέλω νὰ γίνω ὅπως καὶ ἐσεῖς, ὀρθόδοξος''.
Ὁ Γέροντας τὸν κατήχησεν, καὶ μετὰ τὸν ἐβάπτισεν εἰς τὸ ἀρχαῖον πέτρινον βαπτιστήριον τῆς Λαύρας, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Νικολάου (Θεόκτιστον ἐκκλησίαν), καὶ χρονολογεῖται ἐκ τοῦ 5ου αἰῶνος, καὶ ὀνομάσθη Παῦλος. Ἐν συνεχεῖα μυρώθηκε καὶ ἔγινε μέλος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἀρχικῶς μᾶς ἀνέφερεν ὅτι δὲν θὰ ἐπηρεάσῃ τὰ τέκνα του νὰ βαπτισθοῦν, θὰ τὰ ἀφήσῃ νὰ μεγαλώσουν, καὶ ἐὰν τὰ ἴδια τὸ ζητήσουν εὐχαρίστως θὰ τὰ βαπτίσῃ.
Μετὰ μικροῦ ὅμως χρονικοῦ διαστήματος, τὰ 2 ἀγόρια βαπτίζονται ἐν τῇ Ἱερᾷ Λαύρᾳ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Γέροντα Σεραφεὶμ καὶ λαμβάνουν τὸ ὄνομα Μάρκος καὶ Ἀντώνιος. Τὸ κορίτσι ἐβαπτίσθη ἐπίσης ἀπὸ τὸν Γέροντα Σεραφεὶμ, εἰς τὸ Μετόχιον τῆς Μονῆς, εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐκκλησίαν ὅπου καὶ τὸ σπήλαιον τῶν Ποιμένων, ἐν τῷ Ἱερῷ Προσκυνήματι ''Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ'' καὶ λαμβάνει τὸ ὄνομα Μαρία. Ἀμφότερα τὰ τέκνα μυρώθηκαν καὶ ἔγιναν μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Σημειωτέον ὅτι ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Διόδωρος, κατ᾿ αἴτησιν τοῦ Γέροντος Σεραφεὶμ, ἔδωσεν τὴν πατριαρχικὴν εὐλογίαν διὰ τὸ ὀρθόδοξον βάπτισμα καὶ μύρον.
Ἐὰν ὁ Γέροντας Σεραφεὶμ δὲν ἐκράτει τὴν ὀρθόδοξον τάξιν καὶ εἶχεν τὸ φρόνημα τῶν σημερινῶν οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνατρέποντας τὰς Ἁγίας Οἰκουμενικὰς Συνόδους (Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄καὶ Ζ΄) ἀνεγνώρισαν τοὺς αἱρετικοὺς Μονοφυσίτας ὡς Ὀρθοδόξους (Σαμπεζὺ τῆς Ἑλβετίας, 28 Σεπτ. 1990), ἡ προαναφερθεῖσα οἰκογένεια πολὺ πιθανὸν νὰ ἔμενεν εἰς τὴν αἵρεσιν. Αὐτὸ θὰ εἰπῇ πραγματικὴ ἐν Χριστῷ ἀγάπη. Καὶ ὡς λέγει καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ''ὅταν σώσῃς μίαν ψυχὴν, ὡς ἐπακόλουθον σώζεις καὶ τὴν ἰδικήν σου'' ...
σελ. 778-779
4) ... Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ὀνομάζει τὸν Μικτὸν γάμον πορνείαν, καὶ αἱρετικὸν τὸν Λειτουργὸν ποὺ τολμᾷ παραχάραξιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων ...
σελ. 780
5) ... Εἰς τὴν Θείαν Λατρείαν τοῦ Ὀρθοδόξου Ἱεροῦ Ναοῦ, θέσιν ἔχουσι μόνον Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ, εἴτε ὡς δωρηταὶ, εἴτε ὡς Κτίτορες, εἴτε ὡς Ἐκκλησιαζόμενοι, εἴτε ὡς μνηστευόμενοι ...
σελ. 781
6) ... Ἐπίσης ὁ Γέροντας Σεραφεὶμ ἐτόνισεν εἰς τὴν Μοναχὴν ὅτι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δὲν ἔρχεται εἰς τὴν προσευχὴν, ὅταν εἰς τὴν οἰκίαν ἢ τὸ κελλίον ὑπάρχῃ ὁ ἀντίχριστος κωδικὸς 666 (ἀριθμητικῶς ἢ γραμμικῶς) ...
σελ. 787
7) ... (σημ.ἡμ.: παρουσιάζεται φωτογραφία, σχετιζομένη μὲ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου εἰς τὴν ὁμώνυμον Μονὴν τῶν Ἱεροσολύμων μὲ πρωτοβουλίαν τῶν Λατίνων οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀρπάξει τὸ ἱερὸν λείψανον καὶ τὸ εἶχον εἰς τὴν Ἰταλίαν, κάτωθεν τῆς ὁποίας γράφει)
Ἡ ἡμετέρα Πατριαρχικὴ Ἀντιπροσωπεία μετὰ τοῦ «π. Carlo Quintavalle» ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίνου, ἔνθα ἀπὸ αἰώνων ἐφυλάσσετο τὸ Ἱερὸν Σκῆνος τοῦ Ἁγίου Σάββα.
Σημ. Ὁ γράφων, Χρύσανθος Μοναχὸς Ἁγιοσαββαΐτης, ὡς Ἀρχοντάρης τῆς Ἱερᾶς Λαύρας τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ξεναγήσω τὸν Λατίνον (Carlo). Ὅταν ἔμπροσθεν τοῦ Ἱεροῦ Σκήνους ἐγονάτισε διὰ νὰ προσευχηθῇ (σημ.ἡμ.: ἐννοεῖ μέσα εἰς τὸ Καθολικὸν τῆς Μονῆς, ἔμπροσθεν τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου), ἀμέσως τοῦ ἀπηγόρευσα. Ἀντέδρασε λέγοντας: «Ἐγὼ ἐλειτουργοῦσα τὸν Ἅγιον ἐπὶ τόσα χρόνια. Ἦτο εἰς τὴν ἐκκλησίαν μου». Καὶ τοῦ εἶπα: «Ἦτο, δὲν εἶναι τώρα, καὶ ἔφυγε διότι εἶστε αἱρετικοί. Καλὴν Μετάνοια», καὶ ἐσυνέχισα τὴν ξενάγησιν ...
σελ. 812
8) ... Ὅποιος συμπροσεύχεται μὲ αἱρετικοὺς, καὶ εἶναι Κληρικὸς αὐτομάτως καθαιρεῖται, καὶ ἐὰν εἶναι λαϊκὸς ἀφορίζεται.
Ἀκόμη καὶ διὰ προσκύνημα εἰς τὰ πανάγια προσκυνήματα νὰ μὴν γονατίζωμεν καὶ νὰ μην προσευχώμεθα ὅταν ὑπάρχουν καὶ αἱρετικοὶ γονατιστοὶ, διότι θεωρεῖται συμπροσευχή ...
9) ... Ὁ Γέροντας ἐνουθετοῦσε τοὺς Πατέρες καὶ προσκυνητὰς, εὑρισκόμενοι εἰς Ἱερὸν Προσκύνημα, π.χ. Πανάγιον Τάφον, γονατίζοντες νὰ προσκυνήσουν ἢ προσευχηθοῦν, νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἑτερόδοξος, αἱρετικὸς, Ἑβραῖος ἢ Μουσουλμᾶνος, γονατιστὸς, διότι θεωρεῖται συμπροσευχή ...
σελ. 901
Π. Μ. Μ. Β.
Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015
Κάθε ἐλπίδα εἰς σὲ ἔχω Πανάμωμε, διὸ εὔχομαι ὅπως εὕρωμεν ἅπαντες τὸ ἄπειρον ἔλεος τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ διὰ τῶν ἰδικῶν σου μεσιτειῶν καὶ ἰκεσιῶν ὅπως καὶ διὰ τῶν εὐχῶν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἱωάννου, τοῦ Ὁσίου Βαρσανουφίου τοῦ Μεγάλου, τοῦ Ἁγίου Ἀρχιεπισκόπου Ματθαίου τοῦ Μυροβλύτου, καὶ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης καὶ Τυρνάβου κ.κ. Φιλοθέου.
Related Posts